De beste singer-songwriter van België is …. Joni Sheila (interview)

 JoniSheila
[stag_button url=”http://consouling.be” style=”green” size=”small” type=”stroke” target=”_self” icon=”stack-overflow” icon_order=”before”]Met dank aan Consouling Records [/stag_button]

 

WHTVR : Ik kreeg de indruk in de periode dat ik je volg dat je zelfverzekerd bent en weet wat je wil. Is dat beeld ook jouw realiteit ?

Joni : Het is niet altijd zo geweest, ik was heel verlegen en durfde zelfs publiek niet te spreken. Het was bv. al heel moeilijk om mijn uit te drukken in de klas. Waarschijnlijk omdat ik er anders uitzie, was ik regelmatig het onderwerp van pesten. Ik ben beginnen open te bloeien door het zingen. Ik merkte dat ik in de rol van zangeres meer werd geapprecieerd en ik ben bij wijze van spreken gaan “ballen” kweken. En nu op dit moment weet ik heel goed wat ik “niet” wil.

WHTVR : En waar ben je dagelijks mee bezig ?

Joni : Ik ben sinds vorig jaar afgestudeerd in de richting Communicatiemanagement bij de Arteveldehogeschool en ben op zoek naar een job binnen de communicatiesector of … ik moet doorbreken in de muziek, dat is voor mij evenwaardig.

WHTVR : Weet je waar je naar toe gaat, hoe je wil evolueren ? Want je zei : ik weet wat ik niet wil maar daardoor laat je een grote ruimte voor wat je wel wil.

Joni : Wel, ik heb een doel maar het is nogal vaag, ik probeer ervoor te gaan maar als dat niet lukt dan ga ik bijsturen en bepaal een nieuw doel. Zoals bij de release van deze CD, ik heb van a tot z alles zelf gedaan zonder externe hulp van een promotor of andere mensen. Mijn echte pluspunt was dat ik door mijn studies wist hoe ik aandacht kon krijgen bij de pers. Deze week in de Metro, volgende week misschien in Humo.

WHTVR : Toch is er die overtuiging, dat doorzetten. Zelfs al kan je zelf goed communiceren, wat weinig muzikanten gegeven is trouwens, dan nog moet je het nog doen.

Joni : Ja, waarschijnlijk komt dat door mijn Filipino-bloed, net zoals mijn moeder ben ik erg gepassionneerd. Als zij boos is, weet de hele buurt het ook, bij wijze van spreken. Ik heb het geluk dat ik wel kan communiceren en ik kan het goed uitleggen. Met dat pakketje onderscheid ik mij van de anderen, daardoor krijg ik extra aandacht.
Het feit dat ik een andere look heb als Filipino maakt wel dat ik niet volledig pas binnen de groep van singer/songwriters die blank zijn, die zachtjes zingen over de liefde en het knuffelen. Nee, ik heb meer die power. Toch is er ook de keerzijde omdat sommige mensen juist liever het gewone hebben waardoor ik hen wat afschrik.

WHTVR : Vlaanderen heeft een ambiguë houding tegenover singer/songwriters. We zijn voorzichtig afstandelijk, soms afwijzend. Is dat ook jouw gevoel ?

Joni : Ik heb dat gemerkt toen ik deelnam aan de Humo’s Rockrally. Ik meen te weten dat er zelden of nooit een singer/songwriter heeft gewonnen. Andere wedstrijden zoals de Nieuwe Lichting heb ik nog niet geprobeerd omdat ik ondertussen wel mijn eigen weg heb gevonden. En die weg is gestart in Gent, de Gentse Feesten, als straatmuzikant, enz… Maar je haalt amper je kosten eruit vanwege de vergoeding die je moet betalen aan de stad. Toch wil ik vermelden dat YouTube voor mij een interessant kanaal is omdat ik volgers heb vanuit de hele wereld. Door oa. mijn crowdfunding-aanpak heb ik ook de kans gekregen om in Oostenrijk een presentatie te doen voor TedX.
Vlaanderen en België lijken me te klein om door te breken, ik ben enorm ambitieus en wil dit landje overstijgen. Zo zijn er mogelijkheden in de Filipijnen, daar liggen mijn roots en ik heb een internationaal profiel.

WHTVR : Komt de CD-release wel op het goede moment ? Kan je nu daarvan gebruik maken als wipplank om door te breken ?

Joni : De CD is het eindresultaat van een project dat ik op school ben gestart. Ik deed stage bij Kinky Star en de opdracht was om op zoek te gaan naar nieuwe mogelijkheden om geld in te zamelen. Het oorspronkelijk idee was : Ik ga die CD maken en that’s it. Maar door de positieve reacties die ik ondertussen heb gekregen is er toch hoop, hoop dat er interessante mensen op mijn pad gaan komen. Het gaat niet eindigen met de CD-release, het voelt eerder aan als een begin.

WHTVR : Welk is de volgende stap dan volgens jou, met of zonder band ?

Joni : Het is niet duidelijk maar mijn producer zei dat mensen mij vooral solo zullen willen boeken, zonder band. Als het niet aanslaat kan het zijn dat ik met 800 CD’s op mijn kamer blijf zitten. Maar dat ga ik niet laten gebeuren, ik wil doorzetten en ik zie mogelijkheden om met de band op festivals te gaan spelen of zelfs om frontvrouw te worden van een andere band. (maar dan eerder als een extra project naast het mijne)

WHTVR : Ik heb een top drie samengesteld uit je nieuwe CD. Wil je wat toelichting geven bij elk van de drie ?

“Cross Over” is een nummer dat ik gekozen heb omwille van de tekst, een echte metafoor-song.
Joni : Ik krijg soms kritiek van reviewers dat mijn teksten te veel “to the point” zijn. Maar ik noem het liever universeel, ik geef de luisteraar de ruimte voor een eigen interpretatie. Toch gaan alle nummers over mezelf, over oa. het feit dat ik mij moest inhouden tov. mijn omgeving. Iedereen vertelde me wat ik moest doen, maar ik wou uitbreken, mijn eigen zin doen. En dat heb ik ook gedaan op dat moment in mijn leven, even er tussenuit. Ik ben toen een grens overgegaan, ik heb toen ook mijn grenzen verlegd.

WHTVR : “Burn like the sun” is een echte Joni Sheila-song, ten voeten uit.

Joni : Ik ga een song nooit bewust als metafoor schrijven, dat komt spontaan. Deze song is gebaseerd op een echte vriendschap, iemand waarmee ik heel close was. En ook daar vind je die grens, gaan we verder of niet ? En bij hem is het bij vriendschap gebleven.
Misschien wordt dit soort van songs wel opgepikt door een internationale bekendheid die de notoriëteit heeft. (denk maar aan Perez Hilton die schreef over Float Fall) Ja, dat is de kracht van het internet, er zijn geen grenzen meer.

WHTVR : En mijn derde keuze is “It works out” waar je aantoont dat je echte singer/songwriter bent.

Joni : Ik heb dit nummer geschreven in de “us”-vorm, omdat het anders te veel “ik” zou worden. Uit ervaring weet ik dat het ongelooflijk mis kan gaan, maar ik pak het anders aan : blijven gaan, niet bij de pakken blijven zitten, want op het einde komt alles goed.
De quote “a little rain doesn’t hurt” gaat samen met een sterke emotie in mijn stem, ook de akkoorden bouwen op tot een dramatische explosie van klanken. De producer en ik hebben erg lang gesleuteld aan dit nummer maar uiteindelijk is het wel het mooiste nummer van de plaat geworden.
De hit/single die we gekozen is “Crazy Wastings” en ik hoop dat deze wordt opgepikt door de radiostations. Dit proces echt naar pushen en ondersteunen wil ik niet echt omdat ik al erg veel heb gevraagd en gekregen van mijn fans. Het zal vanaf nu op een andere manier moeten verlopen. Ik geloof in het persoonlijke contact en dat zal ik blijven doen, de mond-aan-mond reclame is op lange termijn echt de beste.

Google Authorship for Gommers Sarah